Avâmilâmilkelimesinin çoğulu olup Arapça'da “terkip ve cümle içerisindeki kelimelerin i‘rabına tesir eden unsurlar” demektir. Bu eser iki avamilden oluştuğundan avamilan denilmiştir.

Osmanlı medreselerinde asırlarca okutulan Birgivî'ninel-?Avâmil'i ile Cürcânî'nin aynı adlı eseri bu türün en yaygın iki kitabı olduğundan, Cürcânî'nin eserineel-?Avâmilü'l-?atî?, Birgivî'ninkine deel-?Avâmilü'l-cedîddenilegelmiştir. Ancak bu iki ünlü muhtasar arasında âmillerin sayısı ve ele alınış tarzları bakımından esaslı farklar bulunmaktadır.

Cürcânîel-?Avâmil'inde, “el-?Avâmilü'l-mi?e” veya “Mi?etü ?âmil” adına sâdık kalarak 100 âmilden söz etmiş olmakla beraber, gerek bu sayıyı bulmak gerekse âmilleri bu rakamda dondurmak hususunda zorlandığı görülmektedir

Birgivî ise bu taksimi altmış âmil, otuz mâmul, on amel (i‘rab, alâmet) şeklinde yaparak sayıyı 100'e tamamlamıştır. Her ne kadar eserin adıel-?Avâmilise de ihtiva ettiği konular sadece âmillerden ibaret olmayıp mâmuller ve i‘rab alâmetleri de ayrı ayrı başlıklar halinde ele alınıp incelenmiştir.

Bu iki ünlü eserin en belirgin özellikleri, Cürcânî'nin telif ettiğiel-?Avâmil'in son derece veciz ve ihatalı, Birgivî'nin eserinin ise daha pratik, tasnifi daha mantıklı ve sade olmasıdır.